Kafes

Eski bir hikayenin başkahramanı bir kafestir. Bir gün kalkar ve bir dikkatsizlik anında kapısını açık bıraktığını ve kafesteki saka kuşunun kaybolduğunu görür.

Kafes parmaklarının arasında bir boşluk hisseder ve yalnızlık ona üzüntü verir. Onda barınan kuşun şakımasını özlemektedir.

Bir sonraki sabah kaybolan kuşun geri dönmediğini görür, içinde olan tüm tohumları ve sert ekmek kırıntılarını dağıtmak için hareket etmeye başlar. İlk gelen kuş devasa bir güvercindir. Kafesin tabanındaki yiyecekleri merakla araştırır. Kafes, bu sinirli kuşu görünce, korkup kaçması için sert bir şekilde kapağını açıp kapatır.

Biraz sonra bir Arjantin papağanı yaklaşır, ancak taze ekmeği tercih ettiğinden yiyeceği beğenmez.

En sonunda serçeye sıra gelir. Serçe kafese girer ve kafes tam onu kapatıp hapsedecekken o kadar üzücü şakımaya başlar ki, kafes ona acır ve kaçması için kapağını açar. Serçelerin özgürlükleri kısıtlandığında üzüntüden öldüklerini hatırlar.

Serçe bu tavırdan memnun bir halde kafese bir iyilik yapar :

Her gün, arkadaşlarıyla ona eşlik edip yağmurlu günlerde ona sığınacaklardır.

Bundan sonra kafes hiç yalnız kalmaz; aşkın başkalarının özgürlüğüne saygı duymakta olduğunu görür.

Alıntıdır

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s